19 september 2009
Op zaterdag 19 september vond er een memorabele gebeurtenis plaats: 50 jaar diaporama in Belgë.
Het idee om meer te doen met dia’s kwam vanuit Frankrijk en is vandaar overgewaaid naar ons land, de aanleiding was de Benelux wedstrijd in Mechelen. Het is dan niet de verwonderen dat de oudste Belgische diaporama’s Franstalig zijn.
Kordial ging met een delegatie naar het Lakenmetershuis in Gent om het feest bij te wonen. Na de inleiding van Maurice Dorikens waarin hij de geschiedenis van het diaporama gaf en uitlegde dat het niet evident was om die oude werken samen te krijgen en te projecteren.
Jacques Denis, de vader van het Belgische diaporama, startte het feest met de verduidelijking over het ontstaan van het diaporama. Met behulp van een PowerPoint- presentatie legde hij uit hoe de pioniers te werk gingen. Soms kwam er wel wat kunst en vliegwerk aan te pas, zo zag ik op één van de geprojecteerde foto’s enkele stukjes van een Mecano. Dankzij de volharding van deze mensen is het diaporama geworden wat het nu is.
De projectie ging van start met een werk van de meester himself, "Les amants de Cassiopée", een science fiction diaporama in samenwerking met Raymond Eymonerie. De tabletop-fotografie was een puik staaltje van het kunnen van Jacques, je moet weten dat we spreken van 1970 en met de beperkte middelen van toen.
Verder werd natuurlijk het oudste nog bestaande Belgische diaporama vertoond, een documentaire over het leven van Erasmus. En zo konden we in het eerste deel genieten van een achttal diaporama’s uit de beginjaren tot 1980 met als afsluiter “ De val van Napoleon “, een werk dat zeer gekend is maar toch nog in staat is om het publiek te laten lachen.
Na de receptie met broodjes waarin we de projectie nog eens overliepen staken Charles en Hetty Barten van wal. Dit koppel geeft voorstellingen met toverlantaarns, de voorlopers van diaprojectoren zeg maar.
Ze maakten er een waar spektakel van zelfs met “ bewegende “ beelden en live- geluiden. Dat dit alles vertoond werd met authentieke apparatuur van een paar honderd jaar oud maakte het geheel nog indrukwekkender.
Het tweede deel werd gekleurd door terug een achttal diaporama’s. deze dateerden van eind 1980 begin 1990, sommige namen begonnen mij al bekend in de oren te klinken, Louis Dickers, Christian Hendericks om er maar een paar te noemen.
Na de tweede pauze stonden de laatste historische diaporama’s klaar, zeven stuks werden op ons losgelaten waaronder twee van Kordial. Johan en Eric hadden de eer om dit selecte gezelschap te vervoegen.
Dat het een monnikenwerk was om dit feest in elkaar te steken staat buiten kijf, volgens Maurice was het misschien de laatste maal dat we een volledige analoge projectie met de verschillende stuursystemen zoals: Simda, Stumpfl en Bässgen kunnen bijwonen. Het lawaai van de projectoren, het geluid van van het wisselen van de dia’s… de dia’s… het is misschien de laatste maal dat we dat woord gebruiken.
De tijd evolueert snel, we leven nu in een wereld van digitale
beelden - al dan niet opgesmukt door Photoshop of een ander
beeldbewerkingsprogramma - vertoont met een digitale beamer. Wie
weet wat er in de volgende 50 jaar staat te gebeuren, afwachten is
de boodschap en intussen verder doen en mee evolueren.
Dirk Vancoillie