Archief > Manifestaties
FIF 2008
10 - 12 oktober 2008
Klik hier om de impressie van Colin Balls over het FIF 2008 te lezen.
Dit verslag bevat nog geen foto's. Deze zullen binnenkort worden toegevoegd.
Alvorens de loftrompet te schallen over de grote en kleinere goden in de meer dan vijftig geschenen audiovisuals, toch even de minder positieve toer op. Vooreerst met de niet te ontkennen vaststelling dat wij een beperkte club van vijftigers en gepensioneerden zijn geworden die zich met audiovisuals bezighouden. Wie had gedacht dat de nieuwe digitale technieken eindelijk ook eens de jongeren zou aanspreken na het analoge tijdperk, is er duidelijk aan voor de moeite. Geen nieuw bloed en ik heb bovendien ook nog de indruk dat er “oud bloed” is blijven steken in het analoge en de overstap (nog niet) heeft gemaakt naar digitaal. Let wel, tot een paar jaar geleden was ik ook nog een van hen…
Ik heb familie en vrienden die digitale fotografie als hobby hebben. Ze gaan op reis en willen ook wel eens mooie av’s van die reis maken. Ik stuur hen een uitnodiging voor het FIF en push nog even met een mail en het bijschrift dat ze een dergelijk evenement niet mogen missen, willen ze de oneindige mogelijkheden leren kennen van PTE en m.Objects en de fantastische manipulaties via Photoshop. Ach, de creatieve mogelijkheden zijn duizendvoudig in vergelijking met de vroegere dia’s… Maar denk je dat ze kwamen zien in Kortemark? En dan zijn er nog de diaporamaclubs uit de provincie. Niet gezien, buiten enkelingen uit Zedelgem en Knokke. En het West-Vlaams Verbond? Niemand! Al zou een evenement als het FIF hun blazoen ferm doen schitteren. Triestige vaststellingen zondermeer!
De zaal voor driekwart gevuld voor onze eigen show op vrijdagavond. Waar is de tijd dat we drie voorstellingen voor quasi volle zalen gaven? Liepen onze tracks verloren in het globale programma van het FIF? En dan het allerlaatste evenement van de driedaagse: de uitreiking van de “publieksprijzen”. Een aanfluiting voor auteurs die met creativiteit, originaliteit en fantasie werken! Er was zeker sprake van vriendjespolitiek en onevenwichtige verdeling van het kwalitatieve niveau over de drie projecties op zaterdag, zo lag het peil van de reeksen ’s avonds duidelijk veel hoger dan de sessie ‘s morgens.
De praktische en technische aanpak van het hele weekend was weer dik in orde. Medewerkers die het klappen de zweep kennen en jarenlange ervaring inzetten, van de “barmeiden” tot de knopjesmannen achteraan in de zaal. Och ja, een paar haperingskes, een net te vroege of te late overgang van video naar av of omgekeerd. Maar wie heeft het gestoord? De ontvangstruimte aan de bar en de aankleding vooraan in de projectiezaal zelf, waren weer met smaak en doelbewustheid uitgevoerd. Van het affiche, over het zeer verzorgde programmaboekje, de tussenvideo’s tot de signalisatielichten en –borden: alles in het teken van de spoorwegen, in het teken van “Stories and tracks”. De trein die de kijker van het ene station naar het andere rijdt, na iedere hefboom of na een koffie in het buffet, wacht een nieuwe omgeving, een nieuwe AV.
De kwaliteiten van de audiovisuals zijn - zowel wat onze Kordialproducties als de internationale inzendingen betreft – nauwelijks nog te vergelijken met de vroegere diaporama's. De kwaliteit van de projectie zelf hoeft al evenmin onder te doen voor de Kodak carrousels van weleer. De superdure kanjers van beamers, ons zo bereidwillig ter beschikking gesteld door de firma Cools, konden de grootste diafreaks overtuigen. Het gaat razendsnel vooruit met de digitale kwaliteiten in projectie, zoveel is zeker! Voeg daarbij de steeds beter en fantasierijker wordende overvloei- en fotobewerkingskwaliteiten van de auteurs, en alles was voorhanden om dit FIF-evenement te doen uitgroeien tot een hoogdag voor de beperkte groep van enthousiastelingen die zich uren achter hun peeceetje een muisarm zitten te klikken om het steeds beter te doen.
Als ik spreek over enthousiastelingen dan vermeld ik graag en vooral de ruime afvaardiging van Engelse en Nederlandse auteurs en nog een Duitser bovenop, die hier het ganse weekend op de spreekwoordelijke eerste rij zaten. Die mensen hadden er nog al eens wat voor over om, zonder dat er wat dan ook te verdienen viel, hotels in Diksmuide of een B&B in Zarren te boeken om er toch maar bij te zijn. Nooit eerder gezien of meegemaakt, en vooral: ze waren uiterst tevreden over de gehele organisatie.
En dan natuurlijk al die audiovisuals. Wie ze heeft gezien, kan oordelen. Voor wie er niet bij was, bespaar ik mij uitvoerige omschrijvingen. Laat mijn persoonlijke voorkeuren voor wat ze waard zijn, het waren zeker niet de publieksprijzen. Van onze eigen show gaan pluimen naar de uitstekende documentaire La Roma di Mussolini van Eric Kellens, naar de pakkende Tibet-realisatie van Eddy Callewaert en wat dezelfde auteur deed met de Beaufort-olifanten in “Exodus”, kon mij zeer bekoren. De halsbrekende technische Photoshop hoogstandjes in het werk van Johan Werbrouck en Didier de Daniloff, gekoppeld aan een beklijvende sfeerschepping, mogen ook in de spots. Alle producties werden ingeleid met videofilmpjes van Dirk Jengember, korte, stemmige zwartwitjes op een uitgekiende klankband, spoorden ons van de ene productie naar de andere. Deze video-intros zijn intussen een kwalitatief hoogstaand handelsmerk geworden van de Kordialshows.
Het échte niveau van meerdere internationale producties – met nogal wat Belgische deelnemers ook – ging door de publieksprijzenmolen totaal de mist in. Ik vernoem in één adem de AV’s: "The beach on the wall", "the Gathering", "Pi", "La passion de Manon", "Talbot House", "J’adore t’écrire" en mijn persoonlijkste voorkeur: het Poolse “Mysterie en melancholie van de stad”. Elk van die reeksen had omwille van het scenario, en/of de verwerking, stemming, technisch kunnen en ontegensprekelijke originaliteit veel beter mogen verdienen. Hoe we dat in de toekomst moeten aanpakken om ere te geven aan wie ere toekomt, is momenteel nog een open vraag.
Bovenop of naast al het geprojecteer, was er veel aandacht voor de infostand van M-objects en Shuttle AV computers van de altijd medewerkende en graag geziene gast Gust Cools. De zondagmorgen was er een demonstratie van Stumpfl AV Benelux met werk van de Stumpfl gebruikersgroep Nederland. Aangename mensen, die Nederlanders. Maar of de aandachtige luisteraars veel weg hebben gedragen van de demonstratie, en vooral, of ze achterover zijn gevallen van de vertoonde werken, is zeer de vraag. Jongleren met 7 en meer kanalen, hoeft het eigenlijk allemaal zonodig? Bovendien is de software echt duur en voor wie de uitgebreide versie m.Objects bezigt, zeker geen echt alternatief.
Telkens opnieuw is een dergelijk weekend voor mij een reden om in de eerste plaats de vriendschapsbanden aan te halen met de Kordiallers en hun al even gedreven echtgenotes. In de tweede plaats is het een ontmoetingsplaats voor gelijkgezinden, waar je soms met heel weinig woorden perfect kunt aanvoelen wat er wordt gedacht over bepaalde producties. Het is ook de gelegenheid voor meerdere sprekers “om het woord te richten”, en de ene doet het al beter dan de andere en er zijn er die daarbij volledig naast de kwestie kunnen uitweiden. In ieder geval, het CVB kwam, zag en was overtuigd: er komt een derde FIF, misschien zelfs een wedstrijdformule bovenop! En tenslotte geeft een dergelijk superweekend mij weer een pint vers bloed, een niet te onderschatten stimulus, om er weer vol goede moed tegenaan te gaan. Achter mijn pc zitten, is stilaan een verslaving geworden, maar ik vind het een bijzonder aangename verslaving waaruit niets dan “beter” kan komen. Wie die stimulus niet heeft gehad, moet maar zachtjes meedeinen op het zelfvoldane gevoel van “ik ben goe bezig”…
Fernand Mus