Fernand Mus

Bruggeling anno 1948, zag het fotografisch licht tijdens zijn opleiding regisseur aan het RITS te Brussel. Opdracht: fotograferen van decors en kostuums. De zwartwit opnames werden ontwikkeld en afgedrukt op de doka van nonkel M van wie hij zijn eerste vergroter kreeg.

Na zijn huwelijk ging hij in Varsenare wonen en sloot zich aan bij de plaatselijke diaclub Diak-Varsenare. En gelijktijdig bij Gazel, de fotoclub van zijn werkgever Electrabel (toen nog Ebes) waar hij als copywriter aan de slag bleef.

Diak had in de jaren 70-80 wereldfaam in de provincie voor de jaarlijkse diashow die het gehalte van de plaatselijke kermistoestanden torenhoog oversteeg dankzij enkele geïnspireerde diaporamisten en de presentatie waar Fernand voor tekende. Zo leerde hij zelf diaporama's samenstellen en exporteerde en introduceerde hij deze in Gazel, tot dan toe een uitsluitend fotoclub met een jaarlijks ‘salon’. Volgden jaren met diaporama's die hem bekend maakten in diaclubs overal in de provincie en erbuiten. Fantasierijke werkstukken waar hij zelf zorgde voor de dia’s, tekst, muziek, het inspreken, de montage… Hij trok langs de diaclubs om hen de betere, onbekendere muziek te leren kennen voor diaporama’s in een tijd dat James Last en Vangelis te pas en te onpas op dia’s werden gekleefd. Hij was een ‘opjuttend’ bestuurslid in Diak en Gazel en pende hun clubbladen vol met kritische teksten rond fotografie en valse pretenties van amateur-fotografen dat het hem zowel een schare fans opleverde als ‘berucht’ maakte. Vele teksten vloeiden uit zijn pen voor producties van andere diaporamisten.

Tijdens zijn “midlife” doofde de fotografische vlam. Maar het digitale tijdperk gaf een nieuwe impuls zonder vergelijk. Nu hij tijd zat heeft als gepensioneerde, is hij verslaafd aan zijn pc. Vier lesjaren Photoshop, leren spelen met PTE en Samplitude en (de oude liefde) voor het downloaden van originele, liefst totaal onbekende muziek, vormen de “vreugde in zijn leven”. Jaarlijkse verre reizen worden verwerkt in PTE-producties waar hij naar fotoclubs en toeristisch geïnteresseerde verenigingen mee trekt. Het schrijven wordt gekanaliseerd in reisverslagen voor de vzw Wegwijzer uit Brugge en bijvoorbeeld als medewerker voor de nieuwe uitgave van “Logeren bij Belgen in Frankrijk” van Lannoo. Maar bij dit alles is hij een trouw lid van Kordial waar hij graag zijn specifieke talenten ter beschikking stelt van de leden. Ga op deze website niet op zoek naar zijn analoge diaporama's, deze liggen ergens te verkommeren op zolder, net zoals zijn stapel zwartwitfoto’s…

Top